اخلاق در فتوژورنالیسم

اخلاق در فتوژورنالیسم



عکاسان آگاه و فرهیخته به مدد دوربین‌های عکاسی، عکس‌هایی بی‌همتا و آگاهی‌هایی بی‌چون و چرا از کشاکش‌ها و دست‌آوردهای جهان در اختیارمان می‌گذارند. عکس کامل‌ترین سند مردم‌شناسی و تاریخی است. نادیده انگاشتن فتوژورنالیسم، نادیده گرفتن تاریخ است.

فتوژورنالیسم از آگاهی و وجدان فتوژورنالیست نشأت می‌گیرد. مشعل فروزان آن، که میراث عکاسی انسان‌گراست، از نسلی به نسلی سپرده شده و گوشه‌های تاریک را روشن کرده، بی‌خردی را افشا و به ما کمک کرده است تا رفتار انسان را بفهمیم.

 موارد زیر بر اساس ارزش‌های مورد قبول در میان عموم روزنامه‌نگاران گردآوری شده است:

دقت

– سابقه دقیقی از تمام عکس‌هایی که گرفته‌اید داشته باشید. این سابقه باید شامل زمان، تاریخ، مکان، مناسبت و جزئیات افراد حاضر در آن باشد.

– شما با عکس‌هایی که می‌گیرید ماجرایی را نقل می‌کنید، انتقال ماجرا باید منابع مطمئن و دقیقی داشته، واضح باشد و ابهامی در آن وجود نداشته باشد.

– تنها به دنبال عکس‌هایی که احساسات بیننده را بر می‌انگیزد، تکان‌دهنده و غمگین‌کننده هستند نروید. این کار به نوعی ممکن است باعث سوء استفاده از قربانیان شود و شما نیز خط اصلی ماجرا را گم کنید.

– هرگز نسبت به خبری که می‌شنوید مطمئن برخورد نکنید، حتما خبر را با دو منبع مستقل از هم چک کنید.

– همیشه مواظب کسانی باشید که قصد دارند وقایع را به گونه‌ای به نفع خود صحنه‌سازی کنند. زمانی که موقعیت بسیار خوبی برای عکاسی در اختیار شما قرار می‌گیرد، کمی شک کنید.

– مطمئن شوید عکسی که از یک ماجرا گرفته‌اید، دقیقا واقعیت را منعکس می‌کند و انحراف از واقعیت نیست. از سوی دیگر وقایعی که ممکن است تنها یک بار رخ دهد را هیچ گاه از دست ندهید و در جهت ثبت آن‌ها اقدام کنید.

– نیازی نیست تمام ماجرای رخ داده در پس صحنه‌ای که از آن عکاسی می‌کنید را بدانید. اما نیاز است در انتقال وقایع و در مورد آنچه می‌دانید و نمی‌دانید، صادق باشید و شفاف عمل کنید.

– سعی نکنید همیشه در پوشش وقایع دنباله‌رو جمع باشید. ممکن است آن‌ها به‌وسیله کسانی هدایت شوند که اهداف پنهانی داشته باشند.

– سعی کنید منابع مورد اعتماد و مختص به خودتان را داشته باشید تا بتوانید در صورت لزوم خبرها را با آن‌ها چک کنید.

– تصاویر را تنها در اندازه‌ای که از نظر فنی مورد نیاز است کراپ یا ویرایش کنید. بی‌دقتی در این کار می‌تواند حقیقت را منحرف کند.

– هیچ وقت صحنه را به منظور تاثیرگذاری بیشتر کارگردانی نکنید.

بی طرفی

– زمانی‌که در حال تهیه فیلم یا عکس از افرادی هستید که نسبت به آن‌ها احساس نزدیکی می‌کنید، بیشتر دقت کنید، چرا که ممکن است بی طرفی خود را در مورد آن سوژه خاص از دست بدهید.

– اگر در پوشش اتفاقی به نوعی ذی‌نفع هستید، حتما در متنی که کنار کار شما قرار می‌گیرد به آن اشاره کنید.

– سعی کنید دو طرف ماجرا را در عکس‌ها نشان دهید تا بیننده خود بتواند به نتیجه منطقی دست پیدا کند.

– هدف شما تنها باید اطلاع‌رسانی به مردم و پرده برداشتن از تخلفات و سوء استفاده‌ها باشد.

– بی‌طرفی و عینی گرایی به معنای کنار گذاشتن تعصب و برخورد عادلانه است.

– از شخصیت خود کمی فاصله بگیرید و سعی کنید قضایا را از دریچه نگاه دیگران ببینید. در غیر این‌صورت کار شما یک طرفه و محدود به یک نگاه خواهد بود.

– مطمئن شوید که از دریچه دوربین خود، تعادلی بین دیدگاه‌های مختلف برقرار کرده‌اید و نظرات گوناگون را پوشش می‌دهید.

 رنجش دیگران

– در صورتی که کار شما باعث رنجش عده‌ای می‌شود اما در حیطه منفعت عمومی قرار می‌گیرد، از رنجاندن آن‌ها هراسی نداشته باشید.

حریم خصوصی

– به حریم خصوصی افراد احترام بگذارید، خصوصا افرادی که آسیب پذیرتر هستند. از هر موقعیتی به عنوان نردبان صعود خود استفاده نکنید.

– مطمئن شوید آن‌هایی که فیلم و عکس‌شان را می‌گیرید، از نحوه استفاده از این فیلم و عکس ها مطلع هستند.

راستی و درستی

– هیچ وقت سعی نکنید با عکس‌های خود فردی را مسخره یا تحقیر کنید. زیرا پس از این ماجرا، فرد مذکور باید مدت‌ها با تبعات ایجاد شده به ‌وسیله آن عکس زندگی کند، در حالی که شما به سراغ ماجرایی دیگر می‌روید.

– همیشه به خاطر داشته باشید که شما به عنوان یک فتوژورنالیست، باید در خدمت منافع عمومی باشید و نه در خدمت منافع خودتان.

– هیچ وقت سعی نکنید سوژه‌ای را به خطر بیندازید تا بتوانید موقعیت بهتری برای گرفتن یک عکس فراهم کنید.

– هیچ گاه در برابر پوشش خبری یک رویداد، از افراد ذی نفع پولی قبول نکنید.

منبع: Media Helping Media

ترجمه محمد امین خرمی

 

ff

سلامدفتر مطالعات و  برنامه ریزی رسانه cjt