جایگاه و وسعت صدای خود را بشناسیم!

جایگاه و وسعت صدای خود را بشناسیم!



صداسازی را می‌توان به بدن سازی در ورزش تشبیه کرد؛ یعنی به نوعی انجام نرمش‌های مربوط به حنجره و این که بتوان حنجره خود را پرورش داد. صداسازی یعنی افزایش قابلیت‌های حنجره و به فعل در آوردن قوه‌های نهفته در آن. نتیجه‌ این فعل برای گوینده این است که وقتی در جایی آغاز به خوانش […]

صداسازی را می‌توان به بدن سازی در ورزش تشبیه کرد؛ یعنی به نوعی انجام نرمش‌های مربوط به حنجره و این که بتوان حنجره خود را پرورش داد.

صداسازی یعنی افزایش قابلیت‌های حنجره و به فعل در آوردن قوه‌های نهفته در آن.

نتیجه‌ این فعل برای گوینده این است که وقتی در جایی آغاز به خوانش می کند ،تاکید سرجای خودش هست ، وسعت صدایش را می‌شناسد و بی مورد داد و بیداد نمی‌کند.

گوینده موفق به خوبی درک می‌کند که وقتی از دوره بلوغش گذشت و صدایش تثبیت شد؛ دیگر وسعت صدای او قابل افزایش نیست.

حال ،یکی از مشکلات اکثر گویندگان این است که صداسازی نکرده‌اند در حالی که بحث شناخت صدا و صداسازی نیاز به آموزش دارد.تمرین‌های آن هم سخت نیست.اما مسئله مهم، بحث شناخت صداست.

هر گوینده فیزیک مخصوص به خود دارد و از لحاظ جسمی، میمیک چهره، بافت حنجره، فضای دهان و اندازه سر با دیگران متفاوت است.

اگر شخصی از دیگری تقلید کند تمسخرآمیز و مضحک می‌شود. تقلید یعنی اینکه کپی برداری دقیق. مثل فرم صدا دهی و اجرای مو به موی جمله‌بندی و تغییر لحن در گفتار. اما زمانی می‌رسد که نوع لحن ، طرز بیان و تلفیق جملات با موسیقی کلام از آن شماست؛ این دیگر تقلید نیست.

 البته هیچ کس نمی‌تواند صد در صد خودش باشد. در هر کار هنری ما وامدار گذشتگان هستیم و نمی‌توانیم از آنها جدا شویم. با این وجود هر کس باید پیگیر استقلال صدایش باشد.

امروزه برای گویندگان اجرا پشت اجرا ،حضور پی در پی در دالان استودیو ها و نگاه صنفی به این هنر فرصت بازخورد و تحلیل را از گوینده گرفته!

 پس بیراه نیست که بگوییم پانزده سال طول می کشد تا گوینده ای بزرگ و توانمند شود!

منبع خبر

 

ff

سلامدفتر مطالعات و  برنامه ریزی رسانه cjt